ବର୍ଷା

== ବର୍ଷା ==

           "ବରଷା କାଳ ଅଟେ ମଙ୍ଗଳକାରୀ

           ପାଳଇ ପରଜାଙ୍କୁ ବରଷି ବାରି"

                                          ~ମଧୁସୁଦନ ରାଓ~ 

  

    "ବର୍ଷା"  ଏକ ଋତୁ, ଯାହା ଜୀବଜଗତ ପାଇଁ ଅନିର୍ବାର୍ଯ୍ଯ । ବର୍ଷା ବିନା ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟିର ସ୍ଥିତି ଅସମ୍ଭବ । ରୌଦ୍ରତାପକୁ ଉପସମ କରି ବର୍ଷା ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସେ । ଆକାଶରେ କଳାହାଣ୍ଡିଆ ମେଘ ଘୋଟି ଦିବସରେ ମଧ୍ୟ ସଂଧ୍ୟାର ଭ୍ରାନ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରେ । ଚଷା ପୁଅର କର୍ମମୟ ଜୀବନରେ ଚଞ୍ଚଳତା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ।  ବର୍ଷା ଋତୁ ଫସଲର ଋତୁ ।  ଜଳ ସ୍ପର୍ଶରେ ଶସ୍ୟରାଜି ଅଙ୍କୁରି ଉଠେ । ନୂଆ ତେଜ, ନୂଆ ଉନ୍ମଦନା ନେଇ ଆତ୍ମପ୍ରକାଶ କରି ବସେ, କଅଁଳ ସବୁଜ ପତ୍ର ମେଲି ନୂଆ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉପଭୋଗ କରେ । ଚଷା ପୁଅର ପ୍ରାଣରେ ଖେଳିଯାଏ ଅଫୁରନ୍ତ ଆନନ୍ଦ, ଦୀର୍ଘ ଦିନର ଶ୍ରମ ତା'ର ସଫଳ ହୁଏ ।  ଆକାଶରେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ, ବାଡି ବଗିଚାରେ ନାଲି ଟୁକୁ ଟୁକୁ ସାଧବ ବୋହୂର ସଲ୍ଲଜ ଚାଲି, ଚାରିଆଡ଼େ ତରୁଣ ବୃକ୍ଷରାଜିର ସୁଷମାର ଶୋଭାମୟ ମନଛୁଆଁ ଦୃଶ୍ୟ । ପଲ୍ଲୀ ବାଳକର ଦରୋଟି ଓଠରୁ 'ମେଘ ବରଷିଲା ଟପର ଟପଟ କେଶର ମାଇଲା ଗଜା..'ମଧୁର ମୂର୍ଚ୍ଛନା, ବର୍ଷା ଝଡ଼ରେ ତାଳ ବୃକ୍ଷ ଡାଳେ ବାୟା ଚଢ଼େଇର ନିର୍ଭୟତା, ଘଡ ଘଡିର ତାଳେ ତାଳେ ଶସ୍ୟରାଜି ଅଙ୍କୁରି ଉଠୁଥିବା ବେଳେ ନନ୍ଦ କିଶୋର ବଳଙ୍କର ପଂକ୍ତି ମନେପଡେ- 

" ଘଡଘଡି ଶୁଣି କାଙ୍କଣ ହାଣ୍ତିରୁ     କାଙ୍କଣ ମାରଇ ଗଜା

   ସଲରା ବାଡ଼କୁ ମଡ଼ାଏ କୃଷକ   ଘରଣୀ ଦେଇଣ ରଞ୍ଜା -"

ସତରେ ବର୍ଷା ଆଗମନରେ ଫଳ ଫୁଲର ସମାବେଶ, ପିଢ଼ା ବାଡ଼ିରେ ଜହ୍ନି ଫୁଲର ଅପୂର୍ବ କାନ୍ତି, କିଆବଣରେ କିଆଫୁଲର ଅପୂର୍ବ ସୁଗନ୍ଧି ପଲ୍ଲୀ ପରିବେଶକୁ ମନୋରମ କରୁଥିବା ବେଳେ ଦୂର ବିଦେଶୀ ପଥିକ ପ୍ରାଣରେ ଚଞ୍ଚଳତା, ବୃନ୍ଦାବତୀଙ୍କ ମୂଳେ ସଂଧ୍ୟା ଦୀପଜାଳି ପଲ୍ଲୀ ବଧୂ ସୁଖ ମନାସିବା, ଜନନୀ କୋଳରେ ଅଝଟ ଶିଶୁର ନିଦ୍ରା, ସନ୍ଧ୍ୟା କାଳୀନ ମନ୍ଦିର ମଥାନରୁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ବେଦମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ, ଗାଁ ଗୋହିରୀ ବୃକ୍ଷ ଆଢୁଆଳରେ ବିଲୁଆର ହୁକେ ହୋ ରବ ଛନକା ସୃଷ୍ଟି କରେ । ବର୍ଷା ଉପରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ କେତେ ଯେ କାଗଜର ଫର୍ଦ୍ଦ ସରିଯିବ ତା'ର କଳନା ନାହିଁ । ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ବିଶିଷ୍ଟ ଏ ଛୋଟ ଶବ୍ଦଟିର ବ୍ଯାଖ୍ଯା ଅତି ବ୍ଯାପକ । ବିଷ୍ଣୁପଦରୁ ସ୍ଖଳିତ ବାରିଧାରାର ଦୃଶ୍ଯ ସହର ଅପେକ୍ଷା ପଲ୍ଲୀରେ ବେଶ୍‌ ମନମୁଗ୍ଧକର । ତେବେ "ବର୍ଷା"କୁ ନେଇ ଉଦୟ ଭାନୁର ଫେସ୍‌ବୁକ ସଂଗୋଷ୍ଠୀରେ ଆୟୋଜିତ କବିତା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସବୁଥର ଅପେକ୍ଷା ଏଥର କିନ୍ତୁ ବହୁ ପ୍ରତିଯୋଗୀଙ୍କର ଭିଡ଼ ଜମିଥିଲା । ବହୁତ ଖୁସି ଲାଗିଲା ପ୍ରତିଯୋଗୀ ମାନଙ୍କର ସାହିତ୍ଯ ପ୍ରତି ଏଭଳି ଉତ୍ସାହିତ ମନୋଭାବ ଦେଖି । 

     ଏଥରକ ପ୍ରାୟ ୪୫ଟି କବିତା ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା । ସମସ୍ତଙ୍କ ଲେଖା ବେଶ୍‌ ରୁଚ଼ିଶୀଳ ଓ ମନ ମୁଗ୍ଧକର ହୋଇଥିଲା । ସମସ୍ତ ଲେଖାକୁ ପଢ଼ିବା ଓ ତାକୁ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିବା ପରେ ଜଣକୁ ବିଜେତା ଘୋଷଣା କରିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲେ ବି ନିୟମ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଆମକୁ ଆମ ବିଚାରଧାରା ଶୁଣାଇବାକୁ ପଡ଼ିବ । ସମସ୍ତ ଲେଖାକୁ ପଢ଼ି ଭାଷାଗତ, ଭାବଗତ ଏବଂ ଲେଖାର ଶୈଳୀ ସହ ଶ୍ରୁତିମଧୁର ଓ ନିର୍ଭୁଲ ମୁଦ୍ରଣକୁ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରି ଯୁଗ୍ମ ବିଜେତା ଭାବରେ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ସାହୁ ଓ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ହାତୀଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରିଛୁ ।

     ଶିବ ପ୍ରସାଦ ହାତୀଙ୍କ କବିତାଟି ରାଧାନାଥ ରାୟଙ୍କ ଭାଷା ପରି ପ୍ରତିପାଦିତ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ସାହୁଙ୍କ ଲେଖାଟି ମଧୁସୁଦନ ରାଓଙ୍କ ଭାଷା ପରି ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି । ଶିବ ପ୍ରସାଦ ହାତୀଙ୍କ ଲେଖା ସାହିତ୍ଯିକ ଶବ୍ଦ ଖଞ୍ଜିତ ଓ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ସାହୁଙ୍କ ଲେଖା ପଲ୍ଲୀ ଭାଷାରେ ରଞ୍ଜିତ । ଉଭୟଙ୍କ ଲେଖାର ଶୈଳୀ ଭିନ୍ନ କିନ୍ତୁ ଅର୍ଥ ଏକ । ବର୍ଷାର ଆଗମନରେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ତାପର ଅପସାରଣ ଏବଂ ବର୍ଷା ଜଳ ପଡ଼ି ଜଳୀଶୟର ଜଳ ଗୋଳିଆ ଦେଖାଯିବା ସହ ମଣ୍ତୁକ ମାନଙ୍କ ରଡ଼ି , କୃଷକଙ୍କ କଥା ଆଦି ବେଶ୍‌ ଚମତ୍କାର ଶବ୍ଦର ସମିଶ୍ରଣରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଶ୍ରୀ ସାହୁଙ୍କ ଲେଖାରେ ପଲ୍ଲୀ ପ୍ରକୃତି , କାଗଜ ଡଙ୍ଗା , ଗାଁ ଦାଣ୍ଡରେ ପାଣି ସୁଅରେ ଜଳକଣା ଓ ମାଧବୀ , ଜୁଇ , ଜାଇ ଆଦି ଫୁଲର ଶୋଭା ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି । ଉଭୟଙ୍କ ଲେଖାର ଭାବ ଏକ । 

    ପୁଙ୍ଖାନୁପୁଙ୍ଖ ତର୍ଜମା କରିବା ପରେ ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ଉପନୀତ ହେଲୁ ଯେ , ଉଭୟଙ୍କ ଲେଖା ବିଜୟର ଅଧିକାରୀ । ତେଣୁ ଯୁଗ୍ମ ବିଜେତା ଭାବରେ ଉଭୟଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଛି । ସବୁବେଳେ ସାରସ୍ବତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଆଖି ଆଗରେ ରଖି ବିଚାରକୁ ନିଆଯାଏ । ହୁଏତ ଏଭଳି ବିଚାର ଧାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ନପାରେ । ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟୀ ହେବା ଅପେକ୍ଷା ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରି ଆନନ୍ଦିତ ହେବା କମ୍ ଗୈାରବ ନୁହେଁ । ପ୍ରତିଯୋଗିତା ମନୋବଳ ସୃଷ୍ଟି ସହ ଅନ୍ୟ ପ୍ରତିଯୋଗିଙ୍କ ଠାରୁ ଅନେକ ଶିଖିବାର ସୁଯୋଗ ଆସେ, ହୁଏତ କେତେ ବେଳେ ଯେ ଅଜଣା ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବେ ବିଜୟର ଟୀକା ନିଜ ପାଖକୁ ନଆସିଯିବ କହିହେବ ନାହିଁ । ସବୁ ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସବୁ ବେଳେ ଭୁଲ୍, କିଛି ଜାଣିନଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସବୁ ବେଳେ ଠିକ୍- ଏ ଭାବ ଆମ ପାଖରେ ଉଦୟ ହେଉ । ସଦାସର୍ବଦା ସାଧକର ସୃଷ୍ଟିକୁ ଦେଖି ବିଚାର କଲେ ସାହିତ୍ଯ କାଳଜୟୀ ହୋଇପାରିବ । ଏଣୁ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଆପଣମାନେ ଏହିପରି ରଚନା ଜାରି ରଖନ୍ତୁ । ଯଦି  ଏହିପରି ଉଭୟ ଲେଖା ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବ , ଭାଷା , ଶ୍ରୁତିମଧୁର ସହିତ ନିର୍ଭୁଲ ଥିବ ତେବେ ଆଗକୁ ବି ଆପଣ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଯୁଗ୍ମ ବିଜେତା ହୋଇପାରନ୍ତି ।

  ତାରା ନିଳୟ, ପ୍ଳଟ ନମ୍ବର-୮୫୪/ଏ

  ଚାଚରାଶବର ସାହି, ମୁକୁନ୍ଦ ପ୍ରସାଦ

  ଖୋର୍ଦ୍ଧା-୫୫, ଦୂରଭାଷ- ୯୦୪୦୧୫୧୪୭୫

ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ