ଜୀବନର ସତ୍ୟତା

    ସରିତା ମହାନ୍ତି
 (ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ) 

  

 ଛଅଖଣ୍ଡ କାଠରେ ହେବି ମୁଁ ସବାରୀ
ଧୃଵପରି ସତ୍ୟ ଏହା,

ଏନ୍ତୁଡ଼ି ନିଆଁଟି ଜଳି ତ ସରିଛି

      ମଶାଣି ନିଆଁଟି ସାହା    ।

ମନ ପଞ୍ଜୁରୀରେ ବସା ବାନ୍ଧିଥାଏ

     ଆତ୍ମପକ୍ଷୀଟିଏ ମୋର,

ଭବିଷ୍ୟତ ଯେବେ ପଚାରେ ତାହାକୁ

     ହୋଇଥାଏ ନିରୁତ୍ତର ।

ଅଙ୍କା-ବଙ୍କା ରାସ୍ତା ପାରି ହେବା ପାଇଁ

     ପାଦ ପକାଏ ଆଗକୁ,

ଆବର୍ଜନା ପୂର୍ଣ୍ଣ  ପଥଟି ଦେଖିଣ

     ପ୍ରଶ୍ନ ଆସେ ଯେ ମନକୁ ।

ପଥ ସରେ ନାହିଁ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ

     ହୋଇଯାଏ ବାଟବଣା,

ଅନିଶ୍ଚିତ ମୋର ଅଟେ ଭବିଷ୍ୟତ

       ଥାଏ କେତେ କଟକଣା ।

ଦୃଶ୍ୟମାନ ଘଟଣାର ଦୃଶ୍ୟପଟ ଯେବେ 

          ଆଖି ଆଗେ ନାଚିଯାଏ,

ସ୍ନେହ,ପ୍ରେମ ଓ ଭାଲପାଇବା ସବୁ

      ଧୋକା ପାଲଟିଣ ଯାଏ ।           

କରିପାରେ ନାହିଁ ଅଭିଯୋଗ ମୁହଁ

      ବୁଢିଆଣି ଜାଲ ଘେରେ,

ମାୟାବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧିଯାଇ ସେଠି 

      ଅଭିନୟ ଖାଲି କରେ ।

ସମୟକୁ ଖାଲି ଅପେକ୍ଷା ରହିଛି         

     ଜୀବନର ଅନ୍ତ ହେବ,

ସବୁ ଅଭିନୟ ସେଦିନ ସରିବ

      ମାଟି ମାଆ କୋଳେଇବ ।   

ବାଲିଆପାଳ,ବାଲେଶ୍ୱର

 ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ