ମୋନାଲିସା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ନନ୍ଦ
(ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀଓ କବୟିତ୍ରୀ)
ବିପଦେ ଆପଦେ ସାହା
ସିଏ ଥିଲେ ଆମ ଶକ୍ତି ବଢିଯାଏ
ସେଇପରା ଆମ ମାଆ ||
ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ପୁଣି ସୁନ୍ଦର
ଶବଦ ଟିଏ ପରା ମା
ତାହାରି କୋଳଟି କେଡେ ନିରାପଦ
ଶାନ୍ତି ନିଦ ହୁଏ ଆହାଃ ||
ପଣତ କାନିଟି ତା କେଡେ ନିଜର
ଭାରି ଭଲ ଲାଗେ ମୋତେ
ତାର ବଳିଦାନ ବ୍ୟାପିଯାଇଅଛି
ମାଟିରୁ ଆକାଶ ସତେ ||
କେତେ କଷ୍ଟ ସହି ସନ୍ତାନ ପ୍ରସବି
ଆନନ୍ଦେ ଅଶ୍ରୁ ଝରାଏ
ପୁଣି ଝଡ଼ ସହି ବଢ଼ାଇ କୁଢ଼ାଇ
ମଣିଷ ଟିଏ କରିଥାଏ ||
ସେ ଅଟେଇ ଆମ ପ୍ରଥମ ଶିକ୍ଷକ
ସ୍ନେହରେ ଶିକ୍ଷାଟିଦିଏ
ଆମ ଚରିତ୍ରକୁ ଗଢିଥାଏ ପୁଣି
ଭୁଲ କଲେ ମାଡ଼ ଦିଏ ||
ନିଜର ଖୁସିକୁ ପଛରେ ପକାଇ
ଆମ ଓଠେ ଖୁସି ଦିଏ
ଅନନ୍ୟ ଅଟେ ତାର ସେ ଭଲପାଇବା
ତା ସରି ହେବଯେ କିଏ ||
ଉପାସରେ ଯଦି ଶୋଇଗଲୁ କେଭେ
ନିଦ ନଥାଏ ତା ଆଖିରେ
ବୁଝାଇ ସୁଝାଇ ଲୋତକ ଝରାଇ
ଉଦରକୁ ଭରିଦିଏ ||
ତା ସରଳ ମନଟି ପବିତ୍ର ଗଙ୍ଗା
କିଏ ବା ବୁଝୁଚି କୁହ
ସପନ ଆମର ସାକାର କରଇ
ଓଠେପିଇ କେତେ ଲୁହ||
ମାଆ ର ଜୀବନେ ଦୁଃଖ ସଦା ଲେଖା
କିଏ ବୁଝି ପାରିନାହିଁ
ଯେତେ ଧନବାନ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ୍ୟ
ଋଣ ସୁଜିପାରିନାହିଁ ||
ସଭିଙ୍କୁ ଏତିକି ନେବେଦନ ମୋର
ଭୁଲିବ ନାହିଁଯେ ତାକୁ
ତାରି ପାଇଁ ସିନା ଆମେ ଏତେବଡ
ଦେଖୁଚୁଏ ପୃଥିଵୀକୁ ||
***ବେଦପୁର,ବାଙ୍କୀ, କଟକ**
No comments:
Post a Comment
ହୃଦୟରୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଏବଂ ଶୁଭ କାମନା।