ମାଆ

ସଂଯୁକ୍ତା ସାହୁ(ଉପସଭାପତି)

ମାଆର ସେନେହ ସ୍ୱର୍ଗଠାରୁ ବଳି                            

        ଅଟେ ଜଗତର ସାର ,

 ମାଆର ମମତା ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି

         ବିରାଜଇ ହୃଦେ ମୋର ।

  ମାଆ ସମ ନାହିଁ ଏ ଜଗତେ କେହି

           ଦେବାକୁ ସ୍ନେହଁ ମମତା,

   ମାଆ ପାଦ ତଳେ ଆଶ୍ରୟ ନିଅନ୍ତି

            ସ୍ୱର୍ଗର ସବୁ ଦେବତା  ।

   ମାଆ ନାହିଁ ଯା'ର ସାହା ନାହିଁ କେହି

             ଦୁନିଆରେ ତାହା ପାଇଁ,

   ମାଆର ଆସନ ବୈକୁଣ୍ଠ ସମାନ

              ମାତୃହୀନ ଜାଣେ ନାହିଁ ।

   ମାଆ ସିନା ଜାଣେ ସନ୍ତାନ ବେଦନା

                ନୀରବେ କାନ୍ଦଇ ବସି

    ମାଆ ପରା ଅଟେ ସନ୍ତାନ ପାଇଁକି

                 ସ୍ଵର୍ଗାଦପି ଗରିୟସୀ    ।

    ମଆଠାରୁ ବଳି ଅଧିକ ନିଜର

                  ନାହିଁ କେହି ମହୀତଳେ

    ଅନ୍ତରୁ ତାହାର ମମତାର ଝର

                  ଅବିରତ ଆହା ଝରେ ।

    ମାଆ ଚାହେଁ ନାହିଁ ନିଜ ସୁଖ କେବେ

                  ସନ୍ତାନ ସୁଖରେ ସୁଖୀ

    ନିଜେ ଦୁଃଖ ସହି ସନ୍ତାନ ଅଧରେ

                  ନିଜ ହସ ଦିଏ ମାଖୀ

    ମାଆ ତୁମେ ମୋତେ ଦିଅଗୋ ଆଶିଷ

                 ତୁମ ପରି ମୁହିଁ ହେବି ,

     ଯେଉଁଠିଥାଅ ଗୋ ମୋ ମାଆଲୋ

                 ତୁମ ଚରଣରେ ଲୋଟୁଥିବି ।

  ମାଟିଘର ସାହିତ୍ୟ ସଂସଦ,ରାହାମା

      ଜଗତସିଂହପୁର ।

ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ