ମନୋରମା ସାହୁ
ସୁନ୍ଦର ଯାହାର ନାଁ
ସବୁଠୁ ନିଜର ମୋ ପାଇଁ ଯିଏ
ସିଏତ ମୋର ମା',
ଏତେ ବଡ଼ ଦୁନିଆରେ
ଯେଉଁଠି ଥାଇ ମୁଁ ଯାହା କରିଲେ ବି
ତାକୁ ଅନୁଭବ କରେ।
ବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ପାଠପଢ଼ା ସାରି
ଘରକୁ ଯେବେ ମୁଁ ଯାଏ
ଅତି ସରାଗରେ କୋଳେଇ ନେଇ ସେ
ପଣତରେ ପୋଛି ଦିଏ
ତା'ର ହାତ ପରଶରେ
ସବୁ କ୍ଲାନ୍ତି ମୋର ଭୁଲି ହୋଇଯାଏ
ଖୁସିରେ ମୋ ପେଟ ପୂରେ।
ମୁଁ କାନ୍ଦିଲେ କାନ୍ଦେ,ମୁଁ ହସିଲେ ହସେ
ମୁଁ ରୁଷିଲେ ସେ ବୁଝାଏ
ତାହା ପରି ଏଡ଼େ ଦରଦୀ ବନ୍ଧୁଟେ
ହେବ ସତେ ଆଉ କିଏ
ତା'ର ସେ ଅସୀମ ଋଣ
ସୁଝି ପାରିବିନି କେବେହେଲେ ମୁହିଁ
ଗଲେବି ମୋର ଜୀବନ।
ଜ୍ଜର ବ୍ୟାଧି ହେଲେ ବିଛଣାରେ ଯେବେ
ଶୋଇ ରହିଥାଏ ମୁହିଁ
ପାଦ ପାଖେ ବସି ନଖାଇ ନପିଇ
ଚାହିଁ ରହିଥାଏ ସେହି
ଦିଅଁ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖେ
ମାନସିକ କରେ ପ୍ରଣତି ଢାଳି ସେ
ନୟନର ଅଶ୍ରୁ ଅର୍ଘ୍ୟେ।
ସଂଗ୍ରାମମୟ ଜୀବନରେ ଯେବେ
ଝଡ଼ ଝଞ୍ଜା କେବେ ଆସେ
ସାହସେ ତାହାକୁ ମୁକାବିଲା କରେ
ଥାଏ ଯେବେ ସେ ମୋ ପାଶେ
ଅମୃତ ଝରା ତ ବାଣୀ
ସବୁ ଦୁଃଖ ମୋର ଧୋଇ ନେଇଯାଏ
ଶୋଇପଡ଼େ ମୁହିଁ ତୁନି।
ପୃଥିବୀର ସମା ସହନଶୀଳା ସେ
ଦୁଃଖରେ ଥାଏ ସେ ହସି
ମୋ ପାଇଁ ସେ ତ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼
ସ୍ୱର୍ଗାଦପି ଗରୀୟସୀ
ତା'ର ସେ ପଣତକାନି
ଭୁଲିନି,ଭୁଲିନି,ଭୁଲିନି ତାକୁ ମୁଁ
କେବେ ଭୁଲି ପାରିବିନି।
ସରକାରୀ ଉ.ପ୍ରା. ବିଦ୍ୟାଳୟ,ପାରିଓରଡ଼
ଖୋର୍ଦ୍ଧା.୭୭୩୫୦୭୫୦୬୫।
No comments:
Post a Comment
ହୃଦୟରୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଏବଂ ଶୁଭ କାମନା।