ଗରିବ

 ଗଙ୍ଗାଧର ଓଝା 

ବେଳେବେଳେ ନିଜକୁ ମୁଁ ପଚାରୁଛି କେତେ !

କାହିଁପାଇଁ ଗରିବ ମୁଁ ଏତେ ?

କାହା ତଣ୍ଟି ଚିପିବାକୁ

କାହା ମୁଣ୍ତେ ପାଦ ରଖି ବାଟ ଚାଲିବାକୁ

ନାହିଁ ମୋ' ସାହସ ବୋଲି

ଏ ଅବସ୍ଥା ମୋର !

ମୁଁ ନିଜେ ଏକା ହକଦାର !

ମୋ' ଠାରୁ ବେଶି ଗରିବ

ମୋର ଏ ମନ

ସବୁବେଳେ ବସି ଖାଇବାକୁ

ଚାହିଁଛି କା' ହାତ ଟେକା

ପାଁଶହ ଟଙ୍କା ଆଉ ମୁଠାଏ ରାସନ ।

ଗୋଟେ ଅଣ୍ଡା ଦି'ଟା କଦଳୀ

ଆଉ ଖଣ୍ଡେ ପାଉଁରୁଟି ପାଇ,

ଭାବୁଛି ମୁଁ ବଞ୍ଚିଯିବି ବର୍ଷ କେଇଟା

ସତେ ଅବା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ !

ଯେଉଁମାନେ କହନ୍ତି ଦଲାଲୀ

ମୋ' ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଭତ୍ତା ପାଇଁ

ମୋ' ଠାରୁ ଦି' ହଜାର ନେଇ ।

ମୋ' ଆବାସ ଯୋଜନାରେ

ପାଇବାକୁ ଘର

ତାଙ୍କୁ କେତେ ହୋଇଛି ନେହୁରା

ଘର କିଏ ଦେବ ?

ପାଞ୍ଚ ହଜାରଟା ଯାହା ସଞ୍ଚି ଥିଲି ଘରେ

ଆଉ କ'ଣ ମାଗିଲେ ମିଳିବ ?

ମୋତେ ଦାନ ଦେବା ପାଇଁ 

ଯେଉଁମାନେ ତତ୍‌ପର ,

ଦୁଃଖ କେବେ କହିଲେ ତାହାଙ୍କୁ

ଦେଖାଇବେ ଅସହାୟପଣ !

 ପୋଡ଼ା ରୁଟି ଖଣ୍ଡେ ମୋତେ ଦେଇ

ସେ ଖାଆନ୍ତି ଚିକେନ ମଟନ ।

ପର ଧନ ଦାନ କରି

ମହାଦାନୀ ବନିବାଟା

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁତ ସହଜ ,

ଦୀପତେଜା ଗୁଣ ପାଇଁ

ତାଙ୍କ ହାତ ବହୁତ ଚିକ୍କଣ

ମୋ' ପାଇଁ ତେଲ ଟିକେ ନାହିଁ !

ମୁଣ୍ତ ବାଳ ନୁଖୁରା ମୋ'

ଉଡ଼େ ଫରଫର 

ଧଳା ଦିଶେ ଯଉବନ ଥାଇ ।

ମୋ' ଖବର ଛାପିବାଟା ମିଛ

ସତ ତାଙ୍କ ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାର ,

ମୋ' ଆଖିରେ ଲୁହ ଦେଖିବାକୁ

ଫଟୋ ଉଠାବାଲା କହେ

ରୁହ ଟିକେ ହୋଇନି କ୍ଲିୟର ।

ସେମାନଙ୍କ ମୁଖେ ସ୍ମିତହାସ୍ଯ !

ହେଲେ କିନ୍ତୁ ବୁଝି ମୁଁ ପାରୁନି !

ଗରିବକୁ ସାହାଯ୍ୟ ନା

ଗରିବର ଏଟା ପରିହାସ ?

ଓଲମରା , ବାମନାଳ , ପୁରୀ 

📱- ୯୪୩୯୬୭୫୨୩୯

ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ