ମହାସ୍ମୀତା ଓଝା
ଯେତେ ମଥା ନତ କରିଲେ କି ହେବ
ମୋ ଦେଶ ସୈନିକ ଭାଇ
ତୁମ ପାଇଁ ଆମେ ଅଚିନ୍ତନ ହୋଇ
ଯାଉଛୁ ତ ନିଦେ ଶୋଇ।
ଖରା ବର୍ଷାର ସୀମାନ୍ତରେ ଯେବେ
ଭାଇ ମୋର ଜଗି ଥାଏ
ଭାତ ଥାଳି ଧରି ବସି ଥାଏ ଯେବେ
ଭାଇ ମୁହଁ ଦିଶିଯାଏ ।
କେଉଁ ପୁଣ୍ୟବଳେ ଭାଇ ମୋର ଆଜି
ମୋ ଦେଶେ ପ୍ରହରୀ ସାଜେ
ମହାମନ୍ତ୍ର ଭଳି ତା' କାନରେ ଯେବେ
ଗଣତନ୍ତ୍ର ଗୀତ ବାଜେ ।
ତ୍ରିରଙ୍ଗାର ନେତ ମାଆର ପଣତ
ତା' ହାତରେ ଶୋଭା ପାଏ
କେତେ ଗଉରବେ ଛାତି ଫୁଲି ଯାଏ
ମୋ ଭାଇ ହାତେ ରାକ୍ଷୀ ଥାଏ।
ଭଉଣୀ ମୁଁ ତା'ର ରାକ୍ଷୀ ବାନ୍ଧି କରି
ଶୁଭ ମାନସିକ କରେ
ମୋ ଭାଇକୁ ସଦା କାଳିଆ ଠାକୁର
ସାହା ହୁଅ ନିରନ୍ତରେ।
କାହାକୁ ମିଳୁଛି ମାଟି ମାଆ ପାଇଁ
ଜୀବନ ଦେବାକୁ ଥରେ
ଭାଇ ଭଳି ମତେ ଏ ସୁଯୋଗ କାହିଁ
ମିଳନ୍ତା କି ଜୀବନରେ ।
କେତେ ପୁଣ୍ୟ ବଳେ ମାଆଟିଏ କରେ
ବୀର ପୁତ୍ରଟିଏ ଜାତ
ଯାହା ପାଇଁ ଆଜି ତ୍ରିରଙ୍ଗା ପତାକା
ଗାଏ ଜାତୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ।
ଏଇ ମାଟି କୋଳେ ଜନମ ଆମର
ଏଇ ମାଟି ଆମ ମାଆ
ଭୁଲି ନାହିଁ କେବେ ଭୁଲିବିନି ମୁଁ ଯେ
ଭାରତ ଯାହାର ନାଆଁ।
ବାନ୍ଧିଦେଇ ରାକ୍ଷୀ ମୋ ଭାଇ ହାତରେ
ରକ୍ଷା କର୍ତ୍ତା ମୋର ହେବ
ଏ ଭାରତମାଆର ଯେତେ ଭଉଣୀଙ୍କ
ସାହା ହୋଇ ରହିଥିବ।।
ଜଗତସିଂହପୁର
ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ
No comments:
Post a Comment
ହୃଦୟରୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଏବଂ ଶୁଭ କାମନା।