1/02/2019

ମୋ ଗାଁରେ ସକାଳ

ମନୋଜ କୁମାର ପଣ୍ଡା
ସକାଳ ଯେବେ ଆସେ ମୋ ଗାଁଆ ଉଠେ ହସି,                   
ରାବଇ କାଉ ଗଳାକୁ ଝାଡି ଚାଳ ଉପରେ ବସି  ।


କୁକୁଡା ସବୁ ଭାଡି ଭିତରେ କରନ୍ତି ଅକର୍ଥନ,
ବାହାରେ ଆସି ଛାଡି ବୋବାଳି ଫଟାନ୍ତି ମୁଣ୍ଡ କାନ ।


ହାତରେ ଧରି ବିଲାତି ଛଡି ପୋଷା କୁକୁର ରସି,
ଚାଲନ୍ତି ଧିରେ ନିଶକୁ ମୋଡି ଘନବାବୁ ଯେ ହସି ।


ରମଣୀରାଣୀ ଗୋବର ପାଣି ହାତରେ ଦିଏ ଛିଞ୍ଚି,
ସୂରୁଜ ଦେବ କିରଣ ତାଙ୍କ ଦିଅନ୍ତି ପୁଣି ବିଞ୍ଚି ।


ହଳଦୀ ତେଲ ହାତରେ ଧରି ଭୁଆସୁଣୀଏ ଯେତେ,
ଗାଧୁଆ ପାଇଁ ବାହରି ଥାଇ ବାଲ୍‌ଟି-ଗରା ହାତେ ।


ଯୁବତୀମାନେ ଉତ୍ସାହ ମନେ ଗାଧୁଆ କାମ ସାରି,
ଚଉଁରା ମୂଳେ ଆଙ୍କନ୍ତି ଚିତ୍ର ମୂରୁଜ ହାତେ ଧରି  I


ଘରର ବୋହୂ ଦୁଆର ବନ୍ଧେ ପକାଇ ଦେଇ ଝୋଟି,
ଖରାକୁ ଚାହିଁ ଶୁଖାଇ ଦେଇ ବାନ୍ଧଇ ତାର ଚୁଟି ।


ନିଧିଆ ବୁଢା ପଖାଳ ଖାଇ ହଳକୁ ଗୋରୁ ଯୋତେ,
ବରଷା ଖରା ଖାତିର ନାହିଁ କରଇ ଚାଷ କେତେ ।


ପୀତେଇ ବୁଢୀ ପାଛିଆ ଧରି ଶାଗ ପରିବା ଆଣେ,
ରଖିଲେ ରଖ ଯାଉଛି ମୁହିଁ କଥାଟି କହେ ଟାଣେ ।


ରଙ୍ଗିଆ ଧୋବା ଗଣ୍ଠିଲି ଲୁଗା କାନ୍ଧ ଉପରେ ଧରି,
ଚାଲଇ ଦାଣ୍ଡେ ରହିଣ ଦଣ୍ଡେ ଡାକି ଡାକିକା ଭାରି ।


ଗଉଡ ଟୋକା ଗାଈକୁ ଛନ୍ଦି ଛାଡୁଛି କେତେ ଡାକ,
ବାଛୁରୀ ଧର ଦୁହିଁବି କ୍ଷୀର ଦେଖିବ ଆସ ମାପ ।


ଫିଟାଅ ଗାଈ କୁଳୁଚି ପେଇ ଗାଇଆଳ ଛାଡେ ରଡି,
ଗହୀର ପାଟ ବହୁତ ବାଟ ଆସଇ ଖରା ମାଡି ।


କଅଁଳ ଖରା ନଖାଇ ନଡା ବାଛୁରୀ ଡିଆଁ ମାରେ,
ଦାଣ୍ଡରେ ଦୌଡି ଛାଡଇ ରଡି ମାଆକୁ ତା'ର ଝୁରେ ।


ମାଲୁଣୀ ନାନୀ ଉଡାଇ କାନି ପସରା ଫୁଲ ନେଇ,
ମନ୍ଦିର ଖୋଲି ଗୁନ୍ଥଇ ମାଳି ମନରେ ଗୀତ ଗାଇ ।


ମାଗୁଣି ଦାଶ ବଜାଇ ଘଣ୍ଟ ପୂଜଇ ଗ୍ରାମଦେବୀ,
ଉଖୁଡା ମୂଆଁ ଝୁଣାର ଧୂଆଁ ପଢଇ ମନ୍ତ୍ର ଭାବି ।


ଚନ୍ଦନ ମାରି ଥାଳଟି ଧରି ଚକୁଳିଆ ପଣ୍ଡା ଡାକେ,
ଚାଉଳ ବିରି କଖାରୁ ବଡ଼ି ଦିଅ ହେ ମାଆ ଟିକେ ।


ଦେଖାଇ ତୋଡ କଚାଡି ଗୋଡ ରେଡିଓ ଜେଜେ ଧରି,
ଆକାଶବାଣୀ ଖବର ପୁଣି ଶୁଣନ୍ତି କାନ ଡେରି ।


ବଇଦ ବୁଢା ବନେଇ କାଢା ଡାକଇ ରୋଗୀ ଆସ,
ହବନି ରୋଗ କରିଲେ ଯୋଗ ସଅଳେ ତେଜି ହେଂସ ।


ପେପର ବାଲା ବାଡେଇ ତାଲା ପିଣ୍ଡାକୁ ଦିଏ ଫିଙ୍ଗି,
ଆସନ ମାଡି ବସନ୍ତି ପଢି ଚଷମା ଜେଜେ ପିନ୍ଧି ।


ଗୁଡିଆ ନନା ଘୋଡାଇ କନା ଝୁଡିଟି ଧରି ଆସେ,
ପକୁଡି ବରା ନଡିଆ କୋରା ଘୁଘୁନି ଭାରି ବାସେ ।


ଶିକ୍ଷକ ବାବୁ କରନ୍ତି କାବୁ ହାତରେ ଧରି ବେତ,
ପଢରେ ପାଠ ନକରି ମଠ ଗାଆଁର ଯଶ ରଖ ।


ଆସିଲା ଗାଡି ଛାଡନ୍ତି ରଡି ଉଚ୍ଛନ୍ନ ଜେଜେ ହୋଇ,
ପିନ୍ଧରେ ଜୋତା ରଖରେ ଛତା ବସ୍ତାନି ଯାଅ ନେଇ ।


କାତକୁ ମାରି ଆଖିକୁ ଠାରି ନାଉରୀ ଗୀତ ଗାଏ,
ନଈକୁ ଚାହିଁ ଡଙ୍ଗାକୁ ବାହି କୂଳରୁ କୂଳ ଯାଏ ।


ନିଆଁକୁ ଜାଳି ବସନ୍ତି ମେଳି ସକାଳୁ ଶୀତ ଦିନେ,
ହିଂସାର ଭାବ ଅଶାନ୍ତି ରାଗ ନ ଥାଏ କାହା ମନେ ।


ବିଭିନ୍ନ ଜାତି ଅନେକ ମତି ଏକାଠି ଥା’ନ୍ତି ରହି,
ପାଳନ୍ତି ପର୍ବ ଏକତ୍ର ସର୍ବ ଚଳନ୍ତି ଭାଇ ଭାଇ।


ରାତିର ଶେଷେ ସକାଳ ଆସେ କଥାଟି ନିତ୍ୟ ସତ,
ଦୁଃଖର ପରେ ସୁଖ ଯେ ଫେରେ ଜୀବନ ଚକ୍ର ଏତ  ।
ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ

No comments:

Post a Comment

ହୃଦୟରୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଏବଂ ଶୁଭ କାମନା।