ଉଦୟ ଉତ୍ସବ

ବସନ୍ତ କୁମାର ପଣ୍ଡା

କଳା ଛାଡି ପ୍ରାଚୀ ଧାରା ରୂପ ବିରାଜି ,

କାକ ଡାକିଲା ଗଭୀର ନିରବ ତେଜି l

ପୂରୁବ ନଭେ ସିନ୍ଦୁରା ହେଲା ସଞ୍ଚାର,

ଏ ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତେ ଦିବସ ହେଲା ଅଙ୍କୁର l

ରଜନୀ ମେଲାଣି ନେଲା ଜ୍ୟୋତି ବିଭବେ,

ରୋମାଞ୍ଚ ପୂରିଲା ଉଠି ପୂରୁବ ନଭେ l

ଓଁକାର ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଧ୍ୱନୀଚ୍ଚାରଣେ,

ଅମୃତ ଲଗନ ଉଭା ସାରା ଭୁବନେ l

ହାସ୍ୟ ମୁଖେ ଉଷାରାଣୀ ଚଢି ବିମାନେ,

ବିରାଜିଲା ଅରୁଣୀମା ଦିବ୍ୟ ବଦନେ l

କନକ କିରଣ ଛୁଇଁ ମନ୍ଦିର ଚୂଡ଼ା,

ଧରଣୀ ବକ୍ଷେ ସିଞ୍ଚିଲା ମୁକ୍ତା ପାଖୁଡା l

ଭୂମିରୁ ଭୁମା ଜାଗେ ନବିନା ରବି

ଧରାଙ୍ଗେ ଅଦ୍ଭୁତ ଜ୍ୟୋତି ଝଲକ ଛବି l

ଇନ୍ଦୀବର ନେତ୍ର ଖୋଲି ଫୁଟାଇ ଆଭା

ନିହାରେ ଉଚ୍ଚାଟେ ନଭେ ଚିନ୍ମୟ ଶୋଭା l        
ମଧୁମକ୍ଷିକା ବ୍ୟାକୁଳେ ମଧୁ ସରାଗେ

କୁସୁମେ କୁସୁମେ ଚୁମି ବୃନ୍ତ ପରାଗେ l

ଭୃଙ୍ଗ ଚିତ୍ତେ ଚତୁରତା ରସ ପ୍ରୟାସେ

ଗୁଞ୍ଜରିତ ବାଗବାନୀ ସ୍ଫୁଟି ହରଷେ l

ଜୀବନ ଚରିତାରମ୍ଭେ ଭଵ ପ୍ରାଙ୍ଗଣେ

କ୍ରମେ ଚଞ୍ଚଳତା ଲଭେ ସାରା ଭୁବନେ l

ପ୍ରକୃତି ର ମୁଗ୍ଧ ମଞ୍ଚ କି ମନୋହର

ଅମୃତ ସର୍ଜନା ବିଶ୍ୱ ବିନ୍ଧାଣୀଙ୍କର l

ନିତ୍ୟ ଚଳୁଥାଉ ପ୍ରଭୁ ନିୟତି ଧାରା

ଉଦୟ ଭାନୁ ଉତ୍ସବ ଲଭୁ ଏ ଧରା l

ବଇଞ୍ଚା,ଇରମ,ଭଦ୍ରକ

ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ