ସଲାମ ଶହୀଦ

ପଦ୍ମାଳୟା ମିଶ୍ର 

ଚିର ବନ୍ଦନୀୟା ଅଟେ ପୂଜନୀୟା                             

       ଏଇ ମୋ ଭାରତ ମାଟି

ପ୍ରେମର ଧରଣୀ ଲହୁ ବୋହିଲାଣି

        ତଥାପି ବାଣ୍ଟଇ ପ୍ରୀତି ।

ନିତି ପ୍ରତିଦିନ  କରେ ହୀନିମାନ

        ଶତୃର କପଟ ବୁଦ୍ଧି

ସମ୍ମୁଖେ ନଲଢ଼ି  ପଛୁ ଦିଏ ବାଡ଼ି

        କୁହ ଦେବା କି ଉପାଧି ।

ନୃଶଂସ କହିବା  ଅଲାଜୁକ ଅବା

        ଅବା ବେଇମାନ ଦୁଷ୍ଟ

ବଢୁଛି ପ୍ରତ୍ୟହ ପରାଜୟ ଭୟ

        ତେଣୁ ମାରେ ଲୁଚି ଚୋଟ ।

ଆମର ସୈନିକ ବୀର ଓ ନିର୍ଭୀକ

        ଏଥିରେ ଦ୍ବିମତ ନାହିଁ

ବଇରି ପଡୋଶୀ ଲୁଚି ଛପି ପଶି

         କାଣ୍ଡ କରେ ଏତେ କାହିଁ ।

ବୀରତ୍ବର ଗୀତ  ଗାଇ ଗାଇ ସେ ତ

          ଯାଉଥିଲେ ଆନନ୍ଦରେ

ଶତୃ ନପୁଂସକ    କ୍ଷତି ବିନାଶକ

          ଘଟାଇଲା ସଡକରେ ।

ସମର କଳାରେ  ନିପୁଣ ଜାଣିରେ

          ଲୁଚକାଳି ଖେଳ ଖେଳେ

ହାର ସୁନିଶ୍ଚିତ ଜାଣିଛି ସେହିତ

          ସମ୍ମୁଖେ ଯେବେ ଲଢ଼ିଲେ ।

ମାଟି ମାଆ କାନ୍ଦେ ବିଶ୍ବ ବି ତ ନିନ୍ଦେ

         ଏକ ସ୍ୱର ଯେ ଉଠଇ

ବହୁ ହେଲା କଥା ଶାନ୍ତି ମୈତ୍ରୀ ବାର୍ତ୍ତା

         ହୋଇଯାଉ ତ ଲଢେଇ ।

ଆତଙ୍କର ଛାୟା  ନଷ୍ଟ ହେଉ କାୟା

          ତାପରେ ଫେରିବ ଶାନ୍ତି

ସଲାମ ଶହୀଦ  ଚକ୍ରବ୍ୟୁହ ଭେଦ

          ଶତୃର ଭାଙ୍ଗ ହେ ଭ୍ରାନ୍ତି ।

ଅମର ଯେ ବୀର ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ ତାର

          ଆତ୍ମା ଜଗେ ସରହଦ

ଲୁହ ଝରୁଅଛି  ହୃଦୟ ଥରୁଛି

         ତୁଣ୍ଡେ  ସଲାମ ଶହୀଦ ।।
ସମ୍ପାଦିକା- ହରିବୋଲ ହୁଳହୁଳି 

ଚୁଡଙ୍ଗ ସାହି, ପୁରୀ

ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ