ଗରିବ ବିଚ଼ରା

ବିରଞ୍ଚି  ନାରାୟଣ ମଲ୍ଲିକ 

ମୋ' ଲାଗି ମହଲ  ଥିଲା ଚାଳଘର

         ଉଜାଡି ଦେଇଛି ଫନି

ମୋ' ଛୋଟ ସଂସାରେ  ପଡିଲା ନଜର

        ସୁଖ ଶିରୀ ସହିଲାନି ।

ହୃଦେ ଜାଗେ ବ୍ୟଥା  ଘୂରି ଯାଏ ମଥା

       ପାଟି ମାରିଯାଏ ଖନି

ଦଇବ ତ ଦେଲା  ସେ ଦାରୁଣ ଦୁଃଖ

       ଆଖିରୁ ଝରଇ ପାଣି ।

 ଉଡିଲା ଛପର  ଭାଙ୍ଗି ଗଲା ଘର

      ଆଉଜା' ରହିଲା ବାକି

ସେହି ବାକି ଏହି  ଜୀବନ ମୋହର

       ରହିଗଲା ମୂକସାକ୍ଷୀ ।

ମୋ' ଘରେ କୁଣିଆଁ  ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ତାରା

      ନିତି ହୁଏ ଦେଖାଦେଖି

ଦିନକୁ ଦି'ମୁଠା  ନ ମିଳେ ଆହାର

    ମୋ' ପିଲା ଗଲେଣି ଶୁଖି ।

ତା' ଶୁଖିଲା ଓଠ  ମୁହଁକୁ ଚାହିଁଲେ

       ସହିବ କି ବାପ ଛାତି

ଭୋକ ଉପାସରେ  ସିଝୁଛୁ ଖରାରେ

      ତାରା ଗଣି ବିତେ ରାତି ।

ବାତ୍ୟା ଆସି ଗଲା  ସୁଖ ଲୁଟି ନେଲା

     ମୋ' ଘରେ ଜଳୁନି ଚୁଲି

ରାସନ୍‌ କାର୍ଡ୍‌ଟି  ନାହିଁ ବୋଲି ମୋର

     ବାତ୍ୟା ଆସି ନାହିଁ ବୁଲି  ।

ଉଜୁଡା ସଂସାର  ସଜାଡୁଛି ମୋର

       ମୁଣ୍ଡ ଝାଳ ତୁଣ୍ଡେ ମାରି

ହୋଇ ବାସହରା  ଖୋଜୁଛି ସାହାରା

      ସର୍ଭେ କଲେ ସରକାରୀ ।

ସର୍ଭେ ତାଲିକାରେ  ନାମ ନାହିଁ ମୋର

        ଘରଭଙ୍ଗା ମିଳିବନି

ସରକାରି ଦାନ  ହୁଏ ବାଟବଣା

    ଲୁଟେ ରାଜନେତା ଧନି ।

ନେତା ଅଫିସର  ଗରିବ ରକତ

       ପିଉଥା'ନ୍ତି ନିତି ଝୁଣି

ଗରିବ ବିଚରା  ଜଳକା ଚାହିଁଛି

      ମରଣର ଦିନ ଗଣି ।

ପାଟେଳି,ନିଆଳି,କଟକ 
ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ