ସ୍ମୃତି ରଞ୍ଜନ ତ୍ରିପାଠୀ
ସେ କହିଲା !
ପାରୁଛ ଯଦି ଆଙ୍କି ଦିଅ କିଛି ରଙ୍ଗୀନ ପ୍ରଜାପତି
ଛାଇ ହୋଇଥିବା ଆୟୁଷର ଶୂନ୍ୟସ୍ଥାନରେ..
ମୁଁ ଆଙ୍କିଦେଲି ଚନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁଟିଏ ତା' ନୀରବତା'ର ଗ୍ରହ ବାହାରେ
ଟାଣି ଦେଲି ସ୍ବପ୍ନ ବିଧୁର ଚାଦର ଟିଏ ଆଶା'ର ଦିଗବଳୟରେ
ପଛକୁ ଫେରି ଦେଖେ ତ-- ସେ କେଉଁ ଉଆଁସୀ ଶବ୍ଦର ତରଙ୍ଗରେ
ଆଉ ଚିତ୍ର ସବୁ ଚନ୍ଦ୍ରାଲୋକ ଛାଇରେ
ତା' ପାଇଁ ମୁଁ ପକେଇଲି ବିନ୍ଦୁଟିଏ ମୁଁ ...ଅବଶିଷ୍ଟ ପୃଥିବୀରେ
କେଜାଣି ମୋତେ ଭ୍ରମ ହେଲା , ବୋଧେ କିଏ ଅଲକ୍ଷ୍ୟରେ କହୁଛି
ତୁ ତ ଏଯାଏଁ ବିନ୍ଦୁରେ ଅଛୁ ,ମୁଁ ତ କେଉଁ କାଳୁ ରେଖାଟିଏ ପାଲଟି ଗଲିଣି
ବିନା ପ୍ରତିଶବ୍ଦରେ, ବିନା ପ୍ରତିଛବିରେ......
ନୁହେଁ କି???
ସ୍ମୃତି
ଜଟଣୀ - ଖୋର୍ଦ୍ଧା
୯୪୩୮୩୧୫୩୮୧
ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ


No comments:
Post a Comment
ହୃଦୟରୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଏବଂ ଶୁଭ କାମନା।