ଶ୍ରୀମତୀ ବସନ୍ତ ମଞ୍ଜରୀ ଦାସ
ସାଗର କୂଳରେ ସାନ୍ଧ୍ୟ ଭ୍ରମଣ କରୁ କରୁ ସମୀରର ତାଣ୍ଡବ ଦେଖି ପାଖକୁ ଡାକିଥିଲେ ସମୀରକୁ ଭୀଷ୍ମ ାଆଛା କହିବ ସମୀର ! ଏବିଶାଳ ଦ୍ରୁମ ସବୁକୁ ଛିନ୍ ଭିନ୍ କରି ସାଗରକୁ ଭେଟି ଦେବାର କାରଣ କ'ଣ ଥାଇପାରେ ? ଦ୍ରୁମ ମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଦୌତି ସାଜୁଥିବାବେଳେ ଦୁବଘାସ ଉପରେ ଏତେ ଦୟା କାହିଁକି ? ମଥାପୋତି ସମୀର ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତର ଦେଲେ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ମୋର ଗତିକୁ ବିଧିନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ କରେ ସେତେ ବେଳେ ଦ୍ରୁମଗଣ ମୋର ଗତି ଅବରୋଧ କରନ୍ତି କାହିଁକି ଯେ ? କ୍ରୋଧହୁଏ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ା ମୂଳୋତ୍ପାଟନ କରେ ସେମାନଙ୍କର l
ଦୂବଘାସ ମୋତେ ସମ୍ମାନ ଜଣାଏ,ବିଧିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକୁ ସ୍ବୀକାର କରେ , ତେବେ କୁହନ୍ତୁ,ଦୂବପ୍ରତି କେଉଁ କାରଣରୁ ମୁଁ ନିଷ୍ଠୁର ହେବି ଯେ ? ଶ୍ରଦ୍ଧା ଆଉ ହିଂସା ଦେବାସୁରଙ୍କର ରୂପାନ୍ତରିଣ ଚିତ୍ର ା ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଦେବାଶୀଷ ପ୍ରାପ୍ତି ହେଉଥିବାବେଳେ ହିଂସା ଆସୁରିକ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଜୀବନକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ସ୍ତୁପରେ ପରିଣତ କରିଦିଏ ା ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ଅଧିକାଧିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପରିଲକ୍ଷିତ ା ପ୍ରକ୍ଋତିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାର ଅଧିକାର କେବଳ ଈଶ୍ବରଙ୍କର ରହିଥିବାବେଳେ ନର ନାରୟଣ ଭାବନାରେ ନିମଜ୍ଜିତ ା ଦ୍ରୁମଗଣଙ୍କ ପରି ଅଥଳ ଜଳଧି ମଧ୍ୟରେ ଲୀନ ହେବା ହିଁ ସାର ହେବ ପରିଶେଷରେ ା ସ୍ଥିତି ଅବସ୍ଥିତିର ଅନୁଧ୍ୟାନ ନକରି "ନର ବୋଲେ ନାରୀୟଣ" ାଏହା କେତେଦୂର ଯୌକ୍ତିକ ତାହା ବିଚାର ସାପେକ୍ଷ ା ା ମାନବ ଯେ ଈଶ୍ବରଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଏହା ଭୁଲଲି ଯାଉଛି ଏକାବେଳକେ ା ଈଶ୍ବରଙ୍କରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନଭାବେ ପ୍ରକ୍ଋତିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ମାନବର କର୍ମ ା ତ୍ୟାଗପୂତ ଭବନାକୁ ପାଥେୟ କରି ସତ୍ୟ,ଅହିଂସା ପଥରେ ପରିଚାଳିତ ହେବା ମାନବର ଧର୍ମ ା ଜୀବନ ଜୀବିକାର ଦୋଛକିରେ ପାଦରଖିବାବେଳେ ମାନବ ତା'ର ସ୍ଥିତିକୁ ଉର୍ଧ୍ବଗାମୀ କରିବାର ନିଶାନେଇ ସମ୍ଭାବନାର ସ୍ରୋତରେ ସାମିଲ୍ ହୋଇଯାଏ ଖିଆଲିପଣରେ ା ସେଇଥିପାଇଁ ତତାର ପଥ ଅବରୋଧ କରନ୍ତି କୋରୋନା ମହାମାରୀ ପରି ଚେତନଶୀଳ ବ୍ୟାଧିଚୟ ା ମାନବର ଚିନ୍ତା ଚେତନାର ବିକଳ୍ପ ଅନୁଭୁତିରେ ଗୋଲାପ ପରି ମନଲୋଭା ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରାଶି ବେଳେବେଳେ ରକ୍ତଛିଟାର ରୂପ ନେଉଥିବାବେଳେ ପଲାଶବନ ପରିଣତହୁଏ ଅଗ୍ନିର ଲେଲିହାନ ଶିଖାରେ ା ସ୍ବୟଂ ଭଗବାନ ଧରାବତରଣ କରି ପ୍ରକ୍ଋତିର ନିୟମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କଲାପରେ ଅନୁତାପାନଳରେ ଦଗ୍ଧିଭୁତ ହୋଇ ନିଜକୁ ନିଃଶେଷ କରିଦେଇଛନ୍ତି ଶିଆଳୀ ଲତାଗହଳରେ ା ଏଣୁ,ନର ନିଜକୁ ନାରାୟଣର ରୂପରେଖ ଦେବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଶୋଭନୀୟ ବ୍ୟାପାର ା ମାନବ ସ୍ବୟଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାଜିବାରେ ତକୌଣସି ବାଧା ନାହିଁ ା ହେଲେ ନିଜର ସୀମାରେଖାକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅବିଚାରିତାର ପରିଚାୟକ ା ତ୍ୟାଗପୂତ ଆର୍ଯ୍ୟଭୂମିରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ମାନବଗଣ ସଦାସର୍ବଦା ନିଜର ସୀମାରେଖା ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ରହିବାଏକାନ୍ତ ବିଧେୟ ାାାା
ସମ୍ପାଦିକା - ସୁଶ୍ରୀ ଶୁଭଶ୍ରୀ
ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ
No comments:
Post a Comment
ହୃଦୟରୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଏବଂ ଶୁଭ କାମନା।