ପ୍ରଜ୍ଞାଲୀନ ସାହୁ
========
ମୋ ଗାଁ ପରା ମୋ ମାତୃଭୂମି
ଯାହା କୋଳେ ମୁଁ ଜନମ ନେଇଛି
ଦେଖିବାକୁ ରୂପ ତା'ର ମନୋହର
ସେଇ ରୂପ ସହ କେହି ନୁହେଁ ସମତୁଲ ||
ଶସ୍ୟ ସମ୍ପଦ ଭରା ମୋ ମାଟି
ସ୍ନେହ ମମତାରେ କେହି ନୁହେଁ ତା'ସରି
ପାଖା ପାଖି ଗାଁ'ରେ ଦେଖି ତା'ର ରୂପ
ତା' ଗୁଣ ଗାରିମା ଗାନ କରନ୍ତି ||
ସକାଳରୁ ସଞ୍ଜ
ମୋ ଗାଁ ପଲ୍ଲୀର ଦୃଶ୍ୟ
ଯିଏ ବି ଥରେ ଦେଖିଛି
ମନରୁ କ୍ଲାନ୍ତ ତା'ର ଅପସରି ଯାଇଛି ||
ସକାଳୁ ସକାଳୁ କାକ ଓ ଗଂଜାର ରାବ
ନବବଧୂ ମାନଙ୍କର ଦାଣ୍ଡ ଝାଡୁ ଲଗା
ଚଷା ଭାଇ ହଳଲଙ୍ଗଳ ଯୋଚିବା
ଦେଖି ସେଇ ମନୋହର ଚାଞ୍ଚଲ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ
ଆଖିରୁ ନିଦ ଯାଏ ଅପସରି ||
ଗାଁ'ର ପର୍ବ ପର୍ବାଣୀରେ
ଥାଏ ଗୋଟେ ନିଆରା ଖୁସି
ମିଳିମିଶି ସବୁ ଗ୍ରାମବାସୀ
କରି ଭିନ୍ନ ପିଠା ମିଠା ପଣା
ପାଳନ କରନ୍ତି ହାତରେ ହାତ ରଖି||
ଗାଁ'ର ପଖାଳ ଭାତ ସହ ଶାଗଭଜା
ଅପରାହ୍ନେ ତାସ ଖେଳିବାର ମଜା
କୋକିଳର କୁହୁ କୁହୁ ତାନ
ଆଉ ମୃଦୁ ମଳୟର ଶୀତଳ ତାଣ୍ଡବ
ଜୀବନେ ଭରିଦିଏ ଖୁସିର ଆନନ୍ଦ ||
ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳ ଗାଁ'ର ଦୃଶ୍ୟ
ଛୋଟ ପିଲାଙ୍କ ବୋହୁଚୋରୀ ଖେଳ
ଆଉ ଗୋରୁ ଗୋଠକୁ ଫେରିବାର ଦୃଶ୍ୟ
ଦେଖିଦେଲେ ମନେ ଛବି ଆଙ୍କି ହୁଏ
ନିଜର ସବୁ ଚଗଲାମୀ ଦୃଶ୍ୟ ||
ମୋ ଗାଁ' ବାତ୍ସଲ୍ୟ ସ୍ନେହ ଅମାପ
ସୁଝିବାକୁ ଲାଗିବ ଜନ୍ମ ଜନ୍ମ
ତଥାପି ତା'ସେବାରେ ରହିବି ମୁଁ ରତ
ଜୀବନର ଶେଷ ରକ୍ତ ବିନ୍ଦୁ ଥିବାଯାଏ ||
===================
ଜଗତସିଂହପୁର
ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ
No comments:
Post a Comment
ହୃଦୟରୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଏବଂ ଶୁଭ କାମନା।