ସମୟ

ଇପ୍ସିତା ସାହୁ

 ନିଆଁଲଗା ସମୟଟା ଵେଳେବେଳେ
                ଏମିତି ଵି ଦାଉ ସାଧେ,
   ବତୁରା ଲୁହର ଚାପା ଗୁଜଂରଣ
            ମଣିଷକୁ ଭାରି ବାଧେ ।
ଅଜାଗା ଘା'
      ନା ଦେଖି ହୁଏ ନା ଦେଖାଇ ହୁଏ,
         ନା କହି ହୁଏ ନା ସହି ହୁଏ,
            ମଣିଷ ନା ବଞ୍ଚିପାରେ,
                     ନା ମରିପାରେ,
      ନା ସଜୀବ ରେ  ଯାଏ,
                     ନା ନିର୍ଜୀବ ରେ ।
ରୁକୁଣା ରଥ ପରି
          ସୁଖ ବି ଅଣଲେଉଟା ସାଜେ,
ଦୁଃଖର ମହଲରେ
           ନିନ୍ଦାର ଶଙ୍ଖ ଧ୍ୱନି ବାଜେ ।
 ନୀଳକଣ୍ଠ ସାଜି ସଭିଙ୍କ
                   ଗରଳକୁ ପିଇଯାଏ,
ଧୀରେ ଧୀରେ ପାଲଟି ଯାଏ
               କେବଳ ଅଜୀବଟିଏ ।
 ❇ଢ଼େଙ୍କାନାଳ❇ 
ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ