କାହିଁକି ସାଜିଲି କବି ?

ବିରଞ୍ଚି ନାରାୟଣ ମଲ୍ଲିକ 

ଥିଲି ମୁଁ ଭଲରେ  ପାନ ଦୋକାନରେ
    କାହଁକି ଭଲା ମୁଁ ସାଜିଲି  କବି 
 କଲମକୁ ମୋର   କରିଲି ନିଜର 
 ଦୋକାନରେ ମୋର ପକାଇ ଚାବି ।
କବିତା ଲେଖିଲି   କବି ବୋଲାଇଲି 
   ଅନେକ କଥା ମୁଁ ବସିଲି ଭାବି ।  
ଲେଖିବାରେ ମୋର  ସରିଲା ସମୟ 
  ବ୍ୟବସାୟ ମୋର ଗଲଣି ଡୁବି ।
ମୋ' ଘରେ ଅଶାନ୍ତି  ତୁଟେ ସୁଖ ଶାନ୍ତି 
   ନୀତି କଟୁ ଉକ୍ତି କେତେ ସହିବି 
ଭାବୁଛି ମୁଁ ଯେତେ   ଲେଖିବିନି ସତେ
    ଶବ୍ଦ ମାନ ଆସି କରନ୍ତି ଲବି  ।
ପ୍ରଶଂସା ପତର      ସାହିତ୍ୟ ଆସର  
  ହଟାଇ ଦେବକି ମୋର ଗରିବୀ 
ଧନ ତ ନଥିଲେ    କିଏ ବା ପଚାରେ 
    ଟିଭି ପେପରେ ନଥିବ ଛବି ।
ସାହିତ୍ୟିକ ନିଶା  ଦେଲା ଏତେ ଦଶା 
   ହୃଦୟରେ କେବେ ନଥିଲି ଭାବି 
କିଏ କରେ ଥଟ୍ଟା      ହୁଏ ହଟହଟା
  କବିରୁ ମୁଁ ଏବେ  ହେଲିଣି କୋବି ।
ଏ ଶୂନ୍ୟ ଜୀବନ   ଭାବନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ
 କେଉଁ କବି ପଣେ ଗଣା ହୋଇବି  
ଏମିତି ଏ ପଥ    ଚାଲିବାଟା କଷ୍ଟ 
 ବୁଝି ପାରେ ଏକା ଯେ ଅନୁଭବୀ ।
ଲଷ୍ମୀକଲେ ମାନ  ସରସ୍ବତୀ ଦାନ 
  କେମିତି ତୋଷିବି କିପରି ଭାବି 
ଏ ପାଖରେ ଧନ  ସେପାଖେ ସମ୍ମାନ 
  କାହାକୁ ଛାଡିବି କାହାର ହେବି ।
ସାରସ୍ୱତ ସ୍ରଷ୍ଟା    କପାଳଟା ଫଟା 
   ପଶ୍ଚିମରେ ଅସ୍ତ ଭାଗ୍ୟର ରବି
ହେଲେ ହେବି ପଛେ  ଗରିବ କବିଟେ
   ଦୀପ ସମ ଜଳି  ଆଲୋକ ଦେବି  
✍️✍️✍️✍️♥️✍️✍️

 ପାଟେଳି-କପାସି-ନିଆଳି-କଟକ-୭୫୪୦୦୪
କଥାଭାଷା - ୭୫୦୪୩୪୪୭୯୮

ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ