ଆତ୍ମଚ଼ିନ୍ତନ

ଉଷାରାଣୀ ପଣ୍ଡା 

ଜଳ ସ୍ଥଳ ବନ ଗିରି
          ସଲିଳ ସାଗର
 ତରୁଲତା ପଶୁପକ୍ଷୀ
             ଏ ସାରା ସଂସାର ।



ତୁମ ଅବଦାନେ ପ୍ରଭୁ
              ଜୀବ ସଞ୍ଜୀବିତ
 ଇଙ୍ଗିତରେ ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ
               ହୋ'ନ୍ତି ପ୍ରତିଭାତ ।



ବ୍ୟାପି ଅଛ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ
                ବିଶ୍ବ ଚରାଚର
ଭାବରେ ନିକଟ କର
                ଅଭାବକୁ ଦୂର ।



ନର ରୂପେ ସୃଷ୍ଟି ହେଲି
               ସଂଜ୍ଞା ମୋ' ଦୁର୍ଲଭ 
 ଅନ୍ବେଷି ତୃପ୍ତିର ଆଶେ
                ବଢାଇଲି ଲୋଭ ।



 ଆକ୍ରାନ୍ତ କରନ୍ତି ଉଗ୍ର
            ପ୍ରବୃତ୍ତି ସମୂହ
ସଂସାର ବନ୍ଧନ ପ୍ରାୟ
              ହେଲା ଦୁର୍ବିସହ ।



 ଯାତନାର ଜତୁଘରେ
             ନିରୁତ୍ସାହ ପ୍ରାଣ
ଭାବିଲି ବିଅର୍ଥ ହେଲା
                ଅମୂଲ୍ୟ ଜୀବନ ।



ଆଢୁଆଳୁ ଜଣେ କେହି
          କହେ ମୋ' କାନରେ
ଦେହଧାରୀ ଜୀବ କେହି
              ରହେ  ଶାଶ୍ବତରେ ।
   


ମୁଁ କାହୁଁ ଜାଣିବି ମୂଢ
       ଏ ଗୂଢ ରହସ୍ୟ
ବିଷୟାବିଷରେ ଧନ୍ଦି
            କରୁଥିଲି ହାସ୍ୟ ।

ସୋମପେଣ୍ଠ - ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ 

ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ