ଧର୍ମ

                           ଗୋଦାବରୀଶ ଦାସ                

ଦିନ ରାତି ଖାଲି  ପ୍ରତିମା ପୂଜିଲେ
       ହୋଇଯାଏ ନାହିଁ ଧର୍ମ
ଧର୍ମର ସଂଜ୍ଞା ଯେ ଜାଣିବା ଗହନ
        ଏହାର ଅନ୍ତର ମର୍ମ ।
ଗୀତା ଭାଗବତେ  ଲେଖାଅଛି ସିନା
         କର୍ମ ହିଁ ନିଜର ଧର୍ମ
ତଥାପି କାହିଁକି  କରୁଅଛୁ ଆମେ
     ଏତେ ସବୁ ନୀଚ୍ଚ କର୍ମ  ।
ଜୀବନ ପଛକେ  ଚାଲି ଯାଉ ସିନା
        କରିବାନି ତୁଚ୍ଛ କର୍ମ
ପ୍ରକୃତ କର୍ମରେ  ନିମଗ୍ନ ରହିବା
      ଏ ତ ସନାତନ ଧର୍ମ ।
ଚୁମ୍ବକର ଧର୍ମ    ଲୁହା ଆକର୍ଷଣ
        ବିଧିର ବିଧାନ ନୀତି
ଜଳର ଧରମ   ନିମ୍ନଗତି ସିନା
     ଆତ୍ମାର ଯେ ଉର୍ଦ୍ଧଗତି ।
କୃଷକ ଭାଇଟି  କୃଷି ଧ୍ଯାନ ଦେଲେ
       କୃଷି ତା'ର ଭଗବାନ
ଛାତ୍ରର ଧରମ   ସବୁତ୍ଯାଗ କରି
     କଲେ ଭଲ ଅଧ୍ଯୟନ ।
ଶିକ୍ଷକ ଧରମ  ଅଧ୍ୟାପନା କର୍ମ
       ପାଉଥିବ ସନମାନ
ଛାତ୍ର ବତ୍ସଳତା   ପୂତ ପବିତ୍ରତା
    କେବେ ନୁହେଁ ହିନିମାନ ।
ରୋଗୀସେବାରେ ତ ହୋଇଥିଲେ ରତ
           ଚିକିତ୍ସକ ପାଏ ଶାନ୍ତି
ତାଙ୍କରି ସେବାରେ  ମାନବ ସମାଜ
        ଯମ ଠାରୁ ପାଏ ମୁକ୍ତି ।

ଦେଶସେବା କରି  ନିଜ ଜୀବନକୁ
        ସଇନ ରଖଇ ବାଜି
ପ୍ରଶାସକ ହାତେ  ଶାସନ ଡୋରିଟା
        ଯଦି ଯାଏନାହିଁ  ହଜି ।
ଜୀବହତ୍ଯା ଠାରୁ  ଦୂରେଇ ରହିଲେ
       ଜୀବେ କରି ଟିକେ ଦୟା
ସବୁ ମଣିଷକୁ      ନିଜର କରିବା
     ଛାଡିଦେଇ ମୋହ ମାୟା ।
ନିଜର କର୍ମରେ   ନିଜେ ବ୍ରତୀ ହୋଇ
       ନିଜେ କଲେ ନିଜ କର୍ମ
ମାନବିକତାକୁ   ବଜାୟ ରଖିବା
       ଏ ତ ମାନବର ଧର୍ମ ।
       ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
        ଶଙ୍ଖମୂଳ , ରଣପୁର
                 ନୟାଗଡ଼ 
     ଦୂରଭାଷ - ୯୩୪୮୯୦୬୮୬୨

         ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ