"କରୋନା"

କୁମୁଦ ବନ୍ଧୁ ନାଏକ 

ଚାଇନା ଦେଶରୁ ବାହାରିଲା ଏହା
       ବ୍ୟାପି ଗଲା ଜଗତରେ,
କେଉଁ କାରଣରୁ ଜନ୍ମିଲା କା'ଠାରୁ
    କେହି ଜାଣିଲେନି ତାରେ ।
   
ଆମେରିକା କହେ ଚାଇନା ବିଜ୍ଞାନୀ
      କଲେ କରୋନା ନିର୍ମାଣ,
ଚାଇନା କହୁଛି   ଆମେରିକା ଏହା
   ଛାଡିଲା ମୋ' ଦେଶେ ପୁଣ ।
   
କେ' କହେ ଚାଇନା ଖାଆନ୍ତି ସଭିଙ୍କୁ
      ଯେତେ ଛନ୍ତି ଦେହ ଧାରୀ,
ସିଝା, ରନ୍ଧା କଥା ଛାଡ଼ି ଦିଅ ଦୂରେ
      କଞ୍ଚା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଭାରି ।

ଯହିଁରୁ ହେଉ ସେ ବାହାରି ଯାଇଛି
       ମହାମାରୀ ରୂପ ନେଇ,
ହୁତୁହୁତୁ ହୋଇ ବ୍ୟାପୁଛି ବିଶ୍ବରେ
      ଔଷଧ ତା' କିଛି ନାହିଁ ।

ସଚେତନ ହେଲେ ବ୍ଯାପିବନି ରୋଗ
         ଜ୍ଞାନୀଙ୍କର ମତ ଏହି,
ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଡାକ୍ତର      କହୁଛନ୍ତି ଯାହା
         ଏକମତ ତହିଁ ମୁହିଁ ।

ଏ ରୋଗ ବ୍ୟାପୁଛି ରୋଗିଣାର ସ୍ପର୍ଶେ
        ଅବା ଛିଙ୍କ,ଛେପ ଠାରୁ,
ବ୍ୟାପି ପାରିବନି  ଏହି ରୋଗ କେବେ
        ରହିଲେ ତହିଁରୁ ଦୂରୁ ।

ଆମେ ଯଦି ଆମ     ସଂସ୍କୃତି ମାନିବା
       ହେବାନାହିଁ ରୋଗଗ୍ରସ୍ତ,
ଆମ ସଂସ୍କୃତିର     ନିୟମ ଆଗରେ
     କରୋନା ହେବ ପରାସ୍ତ ।

ହସ୍ତ ମିଳନ କି     ନାକ ଘଷା ଆଉ
        ଚୁମ୍ବନ କାହାକୁ ଦେଇ,
ଆମ ସଂସ୍କୃତିରେ ଏହି ପ୍ରଥା କହ
       ରହିଅଛି କାହିଁ ଭାଇ ।

ହାତ ଯୋଡ଼ି ନମି  କରି ପ୍ରଣୀପାତ
       ସ୍ବାଗତ ଆମର ପ୍ରଥା,
ତାହାଠୁ ଅଧିକ      ପ୍ରଚଳିତ ଆମ
     ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଚରଣେ ମଥା ।

ବନ୍ଧୁଙ୍କ ଆଗମେ ଦେଉ ଢାଳେ ଜଳ
       ଗୋଡ଼ ହାତ ଧୋଇବାକୁ,
ବାହାରୁ ଅଶୁଦ୍ଧି      ଆସିଥିଲେ କିଛି
       ଯାଉ  ବହି  ବାହାରକୁ ।

ଯାହାଙ୍କର ଘରେ ତୁଳସୀର ସେବା
       ହୁଏ ସଞ୍ଜ ସକାଳରେ,
ରାନ୍ଧୁଣୀ  ଯାହାର     ସ୍ନାହାନ ନ କରି
       ପାକ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନ କରେ ।

ଗୋବର ପାଣିର ଛିଟା ଅଗଣାରେ
       ନିତି ପଡେ ପ୍ରଭାତରୁ,
ଗୃହର ପ୍ରଥମ      କର୍ମ ଯା' ଆରମ୍ଭ
       ଗୋମୟ ପ୍ରଲେପ ଠାରୁ ।

ଧୂପ ଦୀପ ସାଥେ     କର୍ପୁର ଜଳଇ
       ପ୍ରାତଃ ସାୟଂ ଯାହା ଘରେ,
ତୁଳସୀର ପତ୍ର      ସମର୍ପି ଖାଦ୍ୟକୁ
    ନିତ୍ଯ ଯେ' ଆହାର କରେ ।

ଯାହା ଘରେ ନିତି ବାଜେ ଶଙ୍ଖ ଘଣ୍ଟ
         ପୂଜିତ ଜଗତ ନାଥ,
ସେହି ଘରେ ପୁଣି   ଆମିଷ ପ୍ରବେଶ
        ଏହା ନୁହେଁ ଯୁକ୍ତି ଯୁକ୍ତ ।

ଏହି ଆମ ପରଂପରାରେ ଚଳିଲେ
       ଖୁସିରେ ରହିବା ଭାଇ,
କରୋନା କାହିଁକି   ଆସିବ ତାକୁ କି
       ମରିବାର ଭୟ ନାହିଁ ?

କୁଲୁଟା - ସୁନ୍ଦରଗଡ (ଓଡ଼ିଶା)
ଦୂରଭାଷ ନଂ - ୯୬୬୮୬୭୬୪୪୮

ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ