ଏକପାଖି ସୂତା

ପ୍ରସାଦିନୀ ଶ୍ରୀଚନ୍ଦନ 

ମଣିବନ୍ଧ ସିନା ଗଣି ପାରିନାହିଁ

ମାନ ଅଭିମାନ କାହାଣୀ କଥା

ଲଲାଟରେ ଲେଖା ଗହନ ଗପର ପ୍ରଚ୍ଛଦ ପଟରେ

ଭାଗ୍ୟ ଲେଖନୀର ତୁ ବ୍ୟବହର୍ତ୍ତା ।

ପାପୁଲିରେ ଭରା ପାପୁଲିଏ ରେଖା

ପ୍ରିୟ ପରିଜନ ବଂଧୁ ଆତ୍ମୀୟତା

ତଥାପି ତୋ ବାଟ ଅନେଇ ବସିଛି

ଅଭାବ ରେ ଭାବ କାଳେ ଯୋଡ଼ିଯିବ

ଗହ୍ମାପୂନେଇଁର ମୋ' ଚାଖଣ୍ଡେ ସୂତା ।

ଅନେକ ଗଣ୍ଠିର ଗହିରା ଗୁମର

ବାନ୍ଧିରଖେ ଏଇ ରାକ୍ଷୀ

ତୁ ହଁ କରିଦେଲେ ମୋ ସାରା ସମ୍ପତ୍ତି

ତୋ ନାଆଁରେ ଦେବି ଲେଖି ।

ଯେଦିନୁ କିଳିଲୁ କବାଟ କାଳିଆ

ଧରି ବୁଲୁଛି ମୁଁ ଏକପାଖି ସୂତା କ୍ଷିଅ

ଲିଭିବା ପୂର୍ବରୁ ଜୀବନ ସଳିତା

ଟାଣି ଧରିବୁକି ଆରପାଖ ସୂତା

ଗଣ୍ଠଟିଏ ଖାଲି ପକେଇ ଦେବିରେ

ତୁ ବୁଝ୍ କି ନ ବୁଝ୍ ସଂପର୍କର ମୋହ

ସାରା ସଂସାରକୁ ବୁଝାଇ ଦେବି ମୁଁ

ତୁ ତ ଗୋଟେ ଦାରୁ ଦିଅଁ 

ସେଇ ଯୋଉଦିନୁ ଧରି ବୁଲୁଛି ମୁଁ

ଗୋଟେ ଏକପାଖି ସୂତା ଖିଅ ।

ସାଇକାନ୍ତି ଆପାର୍ଟ୍‌ମେଣ୍ଟ୍‌

ଲକ୍ଷ୍ମୀସାଗର - ଭୁବନେଶ୍ୱର 

           ୭୫୧୦୦୬

ଜୟ ସାହିତ୍ୟ, ଜୟ ସମାଜ